Cześć, tu Eugeniusz! Umiesz pokazać dumę albo zawstydzenie bez jednego słowa? Zakręć kołem i sprawdź! 🎭
🏠 Witaj na pokładzie
Koło edukacyjne Emocje
Obrotowe koło z tarczą emocji na plac zabaw. Zakręcasz, tarcza staje, strzałka wskazuje jedno uczucie, a Ty wybierasz jedno z trzech zadań i pokazujesz tę emocję ruchem, miną i całym ciałem.
Zasada jest jedna: koło losuje emocję, a Ty ją pokazujesz od stóp po czubek nosa! 🤸
🤸 Krok po kroku
Jak się bawić
Koło działa tak samo w pojedynkę, w parze i w całej grupie - zmienia się tylko liczba widzów. Pięć sposobów poniżej prowadzi od pierwszego zakręcenia do spokojnego finału.
📸 Zobacz urządzenie
👣 Pięć sposobów na Koło Emocji
1
Zakręć kołem. Kręć mocno i poczekaj, aż tarcza stanie. Strzałka wskaże jeden sektor, a przy jego brzegu znajdziesz nazwę emocji. Przeczytaj ją na głos - nazwanie uczucia to pierwszy krok zabawy.
💡 Tip Eugeniusza: nie umiesz jeszcze czytać? Poproś kogoś starszego, żeby przeczytał Ci nazwę i zadania.
2
Wybierz zadanie. Przy tej emocji czekają zadania dla ciała - przeczytaj je i wybierz to, na które masz ochotę. Wypadła duma? Zrób „pochód dumy” i przejdź przez plac jak królowa albo król lasu.
💡 Nie ma złego wyboru. Dziś bierzesz zadanie najłatwiejsze, a następnym razem spróbujesz trudniejszego.
3
Pokaż to całym ciałem. Emocja nie mieszka tylko na twarzy. Wypadła złość? Tupnij nogą trzy razy i pokaż swoją siłę - nie krzykiem, ruchem. Ręce, nogi, ramiona i mina mówią razem, nawet gdy usta milczą.
💡 Poproś kolegę, żeby powtórzył Twój ruch jak lustro - zobaczysz swoją emocję oczami innych.
4
Wszyscy razem. Jedna osoba kręci, a zadanie wykonuje cała grupa. Wypadła radość? Zacznijcie taniec radości i niech każdy dołoży do niego swój ruch. Po chwili powstaje układ, którego nikt nie wymyśliłby w pojedynkę.
💡 Kręćcie po kolei, tak żeby każdy choć raz wylosował emocję dla całej grupy.
5
Wróć do spokoju. Po złości, przerażeniu albo podekscytowaniu ciało jest jeszcze rozpędzone. Bez kręcenia wybierz niebieski sektor spokoju: stań jak drzewo, stabilnie i głęboko oddychając. Dopiero potem biegnij dalej.
💡 Spokój to też emocja - i też można go trenować, tak samo jak skok albo taniec.
Wiesz, że ponad sto lat temu uczeni też zgadywali emocje z min - i to całkiem na serio? 🔍
🔍 Skąd to się wzięło
Co tu się dzieje?
Za Kołem Emocji stoi pytanie, które uczeni zadają od półtora wieku: czy to uczucie porusza ciałem, czy może ciało tworzy uczucie?
„Smucimy się, bo płaczemy, złościmy się, bo uderzamy, boimy się, bo drżymy” - pisał w 1884 roku amerykański psycholog William James. Najpierw ciało, potem uczucie: tak brzmiała jego śmiała teza.
Dziś wiadomo, że ciało i uczucia są ze sobą mocno splecione: emocja zmienia oddech, postawę i sposób chodzenia, a ruch potrafi zmienić nastrój. Zadania na tarczy korzystają z obu kierunków naraz. Przy smutku dziecko robi „taniec kropli deszczu” - najpierw powolny i ciężki, potem coraz lżejszy. Ruch nie tylko pokazuje emocję, ale też prowadzi ją dalej.
Czy miny rozumie się wszędzie tak samo? W drugiej połowie XX wieku psycholog Paul Ekman sprawdził to na Papui-Nowej Gwinei, wśród Fore - ludzi, którzy nie znali filmów ani telewizji. Rozpoznawali na twarzach radość, smutek i złość tak samo jak ludzie z innych stron świata. Według Ekmana podstawowe emocje to wspólny język - dlatego zabawę z kołem rozumie się bez tłumacza.
W 1980 roku psycholog Robert Plutchik narysował emocje na kole. Ułożył je jak barwy: podobne obok siebie, przeciwne po dwóch stronach koła - radość i smutek, złość i strach. Tarcza Koła Emocji to daleki krewny tego rysunku: każde uczucie ma swój sektor i kolor, a podekscytowanie stoi dokładnie naprzeciw spokoju.
Karol Darwin i fotografie ludzkich min, 1872
Darwin wydał wtedy książkę o tym, jak ludzie i zwierzęta wyrażają emocje - pełną fotografii twarzy. Przygotowując ją, robił z rodziną i przyjaciółmi proste doświadczenia z rozpoznawania uczuć. Koło Emocji gra w tę samą grę - tylko miny pokazują dzieci.
Dowiedz się więcej: po co nam trudne emocje
Na tarczy trudne emocje stoją obok przyjemnych. Każda z nich coś podpowiada: przerażenie zatrzymuje przed niebezpieczeństwem, złość daje znać, że ktoś przekroczył granicę, smutek mówi o stracie i potrzebie bliskości, a zawstydzenie - że zależy nam na tym, co myślą inni.
Zadania z tarczy nie uczą, jak trudne uczucia ukryć, tylko jak je bezpiecznie przeżyć. Złość można zamienić w energię i przeskoczyć przeszkodę jak superbohater, a zawstydzenie w „marsz odwagi” - pięć kroków do przodu z uniesioną głową.
Dowiedz się więcej: jedno koło, wiele tarcz
Tarcza trzyma się na magnesach, więc tę samą konstrukcję da się przemienić w zupełnie nową grę albo pomoc terapeutyczną, zmieniając tylko tarczę. Laminat odporny na promienie UV chroni nadruk, a urządzenie pracuje przez cały rok, na świeżym powietrzu.
Dostępne są m.in. tarcze ruchowe (zdrowie, sport, ekologia, kosmos), zestawy tematyczne edukacyjne i sensoryczne oraz tarcze optyczne z iluzjami geometrycznymi w 16 wzorach. Jedna konstrukcja, wiele tematów zajęć - od emocji po optykę.
„Kręcą kołem i robią miny” - myślą dorośli, a tu trwa trening, który przyda się na całe życie. 😉
🧠 Dla dorosłych
Co Twoje dziecko tu rozwija
Dziecko pracuje tu nad czterema rzeczami naraz: słownikiem uczuć, językiem ciała, powrotem do równowagi i czytaniem emocji innych.
Nazywanie uczuć
Radość i smutek łatwo nazwać. Duma, zawstydzenie czy podekscytowanie to słowa trudniejsze - a bez nich trudno powiedzieć dorosłemu, co naprawdę dzieje się w środku.
Język ciała
Każde zadanie z tarczy to ruch, nie opowieść. Dziecko zamienia uczucie w postawę, gest i minę - i ćwiczy przy tym koordynację wzrokowo-ruchową oraz planowanie ruchu.
Powrót do równowagi
Część zadań kończy się wyciszeniem: najpierw ciosy w powietrze, potem głęboki oddech. Dziecko ćwiczy drogę od napięcia do spokoju - tę samą, której potrzebuje przy prawdziwej złości.
Empatia w grupie
Gdy jedno dziecko pokazuje emocję, reszta patrzy i zgaduje. Tak dzieci uczą się odczytywać uczucia innych ludzi - to podstawa empatii i dobrej współpracy.
Kiedy poznasz już wszystkie emocje z tarczy, mam dla Ciebie cztery pomysły na dalszą zabawę! ✨
✨ Idziemy dalej
Pomysły na więcej
Tarcza podsuwa gotowe zadania, ale zabawa z emocjami może trwać dłużej niż jedno zakręcenie. Oto propozycje do przedszkola, klasy i gabinetu:
🎭
Kalambury emocji
Pokazujący losuje emocję i odgrywa ją bez słów, a jego drużyna zgaduje. Proste zasady, dużo śmiechu i rywalizacja, w której liczy się spostrzegawczość.
☀️
Meldunek na start
Na początku zabawy na placu dzieci po kolei podchodzą do koła i zamiast kręcić, wskazują emocję, z którą dziś przyszły. Nauczyciel dostaje pierwszy sygnał, komu poświęcić więcej uwagi.
📖
Bohater z bajki
Czytacie bajkę i zatrzymujecie się w ważnym momencie. Co czuje bohater? Dzieci wskazują sektor na tarczy i wykonują jego zadanie tak, jakby same były tą postacią.
✂️
Nowe emocje na tarczy
Tarcza nie mieści wszystkich uczuć. Dzieci szukają tych brakujących - zazdrości, tęsknoty, ulgi czy nudy - i wymyślają dla nich własne zadania ruchowe.
Spakowałem Ci plecak - weź te materiały do domu albo do klasy.
🎒 Do zabrania
Plecak Eugeniusza
Scenariusz zajęć i kolorowanka - wszystko gotowe do druku i pobrania.
📋 Scenariusze zajęć
📋
🎨 Kolorowanka
🎨