Koło edukacyjne Kosmos

Zakręć kołem. Kręć mocno i poczekaj, aż tarcza stanie - jeden z sektorów przydzieli Ci zadanie. Nazwę sektora znajdziesz przy brzegu tarczy. Przeczytaj ją na głos, a potem polecenie zapisane kolorowymi literami.

💡 Tip Eugeniusza: litery jeszcze nie chcą się składać? Starszy kolega albo dorosły przeczyta Ci zadanie na głos.

Najpierw ruch, potem ciekawostka. Wypadł „Meteor w atmosferze”? Przebiegnij szybko w jednej linii i „zgaś”, kucając na końcu. Dopiero teraz przeczytaj ramkę: meteory spalają się, zostawiając jasny ślad.

💡 Zanim przeczytasz ramkę, spróbuj zgadnąć, dlaczego meteor na końcu „gaśnie”. Potem sprawdź odpowiedź.

Kręć się z głową. Część zadań to obroty. Przy „Czarnej dziurze” wciągasz w siebie powietrze i robisz szybki obrót, jakbyś zasysał/a wszystko dookoła. To jedyne zadanie na tarczy, w którym ruch zaczyna się od oddechu.

💡 Po szybkim obrocie postój chwilę w miejscu, zanim znów zakręcisz kołem - błędnik też musi wylądować.

Cała grupa w akcji. Jedno dziecko kręci, a reszta wykonuje zadanie razem z nim. Przy „Deszczu meteorów” wszyscy skaczą 10 razy w różnych kierunkach - jak w roju meteorów, gdy na niebie widać nawet ponad sto „spadających gwiazd” na godzinę.

💡 Zanim zaczniecie, rozstawcie się szerzej - każdy meteor potrzebuje własnego kawałka nieba.

Wymyśl własny ruch. Przy „Temperaturze w kosmosie” tarcza nie podpowiada gotowego ruchu. W cieniu w kosmosie może być -150°C, a w słońcu +120°C. Jaki ruch ogrzałby Cię w takim zimnie? Wymyśl go i pokaż grupie.

💡 Nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Każdy pomysł, który rozgrzewa ciało, zalicza misję.