Urban Memory to urządzenie składające się z 4 stron. Łączy zabawę i edukację w formie gier i zabaw. Promuje ekologiczne nawyki, edukuje na temat dziedzictwa kulturowego oraz przyczynia się do integracji społeczności lokalnej. Urządzenie zachęca zarówno dzieci, jak i dorosłych do pogłębiania wiedzy o regionie, co buduje poczucie lokalnej tożsamości oraz inspiruje do dbania o przyrodę.

Przygotowaliśmy różnorodne scenariusze, które umożliwią Ci odkrywanie, testowanie i eksperymentowanie w prosty i fascynujący sposób. Skorzystaj z naszych pomysłów, by poszerzyć swoje horyzonty i przenieść wiedzę z placu zabaw do codziennego życia.

Gotowy na naukową przygodę? Zaczynamy!

1. Gry na urządzeniu.

• Strona 1: Eko-porady – obejrzyj tabliczki, aby odkryć zasady i porady dotyczące ekologicznego stylu życia. Połącz w pary pasujące do siebie obrazki.
• Strona 2: Zdjęcia zabytków – strona ta zawiera fotografie najważniejszych zabytków regionu.
• Strona 3: Opisy zabytków – odczytaj informacje dotyczące zdjęć znajdujących się na drugiej stronie kostki.
• Strona 4: Memory – sparuj obrazki. Na tej stronie znajdziesz grę, polegającą na odnalezieniu par obrazków, które do siebie pasują. Na tabliczkach znajdziesz kolorowe kwadraciki, które ułatwią odnalezienie par.

2. Zakazane słowa.
Zajęcia „Zakazane słowa” to kreatywna i zabawna gra, która rozwija umiejętność opisywania i myślenia w nowy sposób. Prowadzący wprowadza dzieci do zabawy, tłumacząc, że celem jest opisanie wybranego obrazka bez używania określonych „zakazanych słów”. Gra ta wymaga od dzieci kreatywności i poszukiwania nowych sposobów wyrażania myśli.

Prowadzący przedstawia dzieciom zabawę „Zakazane Słowa” i wyjaśnia zasady. Mówi, że każde dziecko wybiera z Urban Memory eko-poradę. Celem gry jest opisać tę radę w taki sposób, aby inni zgadli, o co chodzi, bez używania zakazanych słów.

Każde dziecko przygotowuje się do opisania hasła na głos. Ma 2 minuty, aby wymyślić kreatywne sposoby na przedstawienie eko-porady. Prowadzący przypomina dzieciom, że mogą mówić, gestykulować, a nawet robić rysunki w powietrzu, by pomóc innym odgadnąć hasło. Pierwsza osoba zaczyna mówić o swojej eko-poradzie. Prowadzący sprawdza, czy dziecko nie używa w opisie zakazanych słów z listy. Pozostałe dzieci starają się zgadnąć, co jest opisywane na podstawie słów, które słyszą lub gestów, które widzą.

Po zakończeniu zabawy prowadzący rozmawia z dziećmi na temat wyzwań, z którymi spotkały się podczas opisywania pojęć.

3. Ułóż w odpowiedniej kolejności.
Gra „Ułóż w odpowiedniej kolejności” to zabawa, która pomaga dzieciom rozwijać umiejętność współpracy, komunikacji oraz logicznego myślenia. Prowadzący przedstawia dzieciom zasady, wyjaśniając, że ich zadaniem jest odtworzenie kolejności sześciu obrazków, które wcześniej ułożył i ukrył w pudełku.

Prowadzący wyjaśnia dzieciom, że ich zadaniem będzie próba ułożenia obrazków w takiej samej kolejności, jaką wcześniej wybrał. Prowadzący bierze wycięty zestaw sześciu obrazków i układa je w ustalonej przez siebie kolejności w rzędzie, wewnątrz pudełka, tak aby dzieci nie widziały, jak są ułożone (pudełko ustawione jest bokiem do dzieci, tak aby mogły zobaczyć obrazki dopiero na koniec zabawy). Prowadzący podaje dzieciom drugi zestaw obrazków. Dzieci, pracując wspólnie, starają się ułożyć obrazki w takiej samej kolejności, jak zrobił to prowadzący. Układają swoją sekwencję na wierzchu pudełka. Prowadzący informuje dzieci, ile obrazków jest ułożonych poprawnie. Dzieci mogą w kolejnej turze zabawy zamienić ze sobą dwa elementy. Następnie prowadzący kolejny raz informuje je, ile elementów jest ułożonych właściwie.

Zabawa trwa, aż dzieci ułożą swoją sekwencję obrazków w identyczny sposób, jak zrobił to prowadzący.

Na koniec prowadzący omawia z dziećmi proces układania. Wszyscy wspólnie podsumowują, jakie były największe wyzwania i które pomysły były najskuteczniejsze.

Przygotowaliśmy różnorodne scenariusze, które umożliwią Ci odkrywanie, testowanie i eksperymentowanie w prosty i fascynujący sposób. Skorzystaj z naszych pomysłów, by poszerzyć swoje horyzonty i przenieść wiedzę z placu zabaw do codziennego życia.

Gotowy na naukową przygodę? Zaczynamy!

1. Kompot owocowy
Podczas tych zajęć dzieci dowiedzą się, jak można przygotować kompot – prosty, tradycyjny napój, który jest doskonałym sposobem na wykorzystanie przejrzałych owoców. Prowadzący wyjaśnia, że kompot pozwala szybko przetworzyć owoce i stworzyć z nich smaczny napój, który doskonale sprawdza się jako zdrowa alternatywa dla soków i napojów ze sklepu.

Prowadzący wyjaśnia dzieciom, że kompot jest tradycyjnym napojem, który można przygotować z różnych owoców.
Dzieci wybierają owoce do kompotu, np. jabłka, śliwki lub gruszki.

Prowadzący pokazuje, jak bezpiecznie pokroić owoce na mniejsze kawałki. Dzieci, pod nadzorem prowadzącego, umieszczają w garnku pokrojone owoce, dodają wodę, cukier (według uznania) oraz przyprawy (np. kawałek kory cynamonu i 2-3 goździki). Garnek stawiają na kuchence i powoli gotują kompot na średnim ogniu, aż owoce zmiękną, a woda przejdzie ich smakiem. Prowadzący pomaga dzieciom ostrożnie nalać kompot do kubeczków, by mogły go spróbować. Dzieci mogą wymienić się opiniami na temat smaku napoju.

2. Pieczątki z Ziemniaków.
W tej zabawie dzieci dowiedzą się, że nawet produkty, które często wyrzucamy, takie jak ziemniaki z poprzedniego dnia, mogą być fantastycznym materiałem do tworzenia kreatywnych prac plastycznych. Na początku prowadzący rozmawia z dziećmi o ekologii i recyklingu – opowiada, jak możemy dawać nowe życie rzeczom, które pozornie są już niepotrzebne.

Prowadzący rozmawia z dziećmi o tym, że produkty, które często wyrzucamy, np. stare ziemniaki, mogą być wykorzystane do tworzenia ciekawych prac plastycznych.

Prowadzący kroi ziemniaka na grube plastry. Dzieci wybierają foremki do ciastek i delikatnie wciskają je w plastry ziemniaka, tworząc kształty, np. gwiazdy, serca, kwiaty. Następnie wykałaczkami przymocowują plaster z wyciętym wzorem do większej części ziemniaka, tworząc rączkę pieczątki. Dzieci moczą ziemniaczaną pieczątkę w farbie i stemplują wzory na kartkach papieru, tworząc kolorowe, powtarzające się wzory. Dzieci prezentują swoje prace, mówią, jakie kształty wykorzystały i zastanawiają się, jak można stworzyć piękne obrazki z pomocą resztek kuchennych. Prowadzący podkreśla, że kreatywność można rozwijać na wiele sposobów, nawet przy użyciu ziemniaków!

3. Instrumenty z kaszy.
W tej zabawie dzieci odkrywają, że nawet resztki kuchenne mogą być wykorzystane do twórczej zabawy. Prowadzący wyjaśnia, że dzisiaj każde dziecko będzie mogło stworzyć własny instrument muzyczny, wykorzystując kaszę, ryż, groch i inne suche produkty, które można znaleźć w kuchni. To świetny sposób, aby dać nowe życie kuchennym resztkom i stworzyć z nich coś do zabawy.

Prowadzący tłumaczy dzieciom, że resztki, które zostają w kuchni, mogą być wykorzystane w zabawie. Mogą stworzyć z nich proste instrumenty muzyczne, które wydają dźwięk dzięki wykorzystaniu kaszy, ryżu lub grochu.

Dzieci napełniają kubeczki, rolki po papierze lub małe słoiczki niewielką ilością kaszy lub ryżu, zamykając otwory taśmą lub zakrętką. Mogą także przygotować własne wersje „marakasów” – wystarczy wypełnić kaszą i skleić ze sobą dwa kubeczki. Po zamknięciu dzieci dekorują swoje instrumenty farbami lub kredkami, nadając im oryginalny wygląd. Dzieci potrząsają swoimi instrumentami, odkrywając różnorodne dźwięki w zależności od użytych materiałów. Mogą zauważyć, że kasza wydaje inny dźwięk niż ryż czy groch, co prowadzący może wykorzystać do rozmowy o różnorodności dźwięków.

Na zakończenie zajęć dzieci wspólnie koncertują, tworząc orkiestrę z instrumentów, które powstały z kuchennych resztek. Prowadzący może zasugerować prosty rytm, który dzieci spróbują razem utrzymać.

4. Śliwki w occie.
Na tych warsztatach dzieci poznają metodę marynowania, która pozwala przedłużyć przydatność owoców i nadać im nowy, wyjątkowy smak. Prowadzący wyjaśnia, że marynowanie jest prostym sposobem przetwarzania, który pozwala długo cieszyć się smakiem sezonowych owoców – nawet wtedy, gdy na dworze będzie już zima.

Prowadzący tłumaczy dzieciom, że jedną z metod przetwarzania owoców jest marynowanie.

Dzieci, pod okiem prowadzącego, łączą wodę, ocet, cukier oraz przyprawy (kilka goździków i kawałek cynamonu). Mieszając, doprowadzają mieszankę do wrzenia i gotują na wolnym ogniu przez kilka minut, aby cukier się rozpuścił. Dzieci dokładnie myją śliwki i je osuszają. Następnie prowadzący pokazuje, jak należy nakłuć każdą śliwkę wykałaczką (aby szybciej przeszły smakiem marynaty). Każde dziecko otrzymuje czysty słoik i wypełnia go śliwkami. Następnie dzieci ostrożnie zalewają śliwki gorącą marynatą, starając się zakryć je całkowicie płynem. Prowadzący pomaga zamknąć szczelnie słoiki pokrywkami. Prowadzący tłumaczy dzieciom, że aby śliwki nabrały smaku, muszą pozostać zamknięte w słoikach przez kilka dni, najlepiej około tygodnia.

Dzieci uczą się, że dzięki marynowaniu można przechowywać owoce przez dłuższy czas i cieszyć się ich smakiem w zimie.

Przygotowaliśmy różnorodne scenariusze, które umożliwią Ci odkrywanie, testowanie i eksperymentowanie w prosty i fascynujący sposób. Skorzystaj z naszych pomysłów, by poszerzyć swoje horyzonty i przenieść wiedzę z placu zabaw do codziennego życia.

Gotowy na naukową przygodę? Zaczynamy!

1. ROLNIK ZBIERA.
Zabawa w rolnika niesie ze sobą mnóstwo korzyści dla rozwoju dzieci. Pozwala im nie tylko poznawać świat przyrody i lepiej zrozumieć, skąd pochodzą owoce i warzywa, które jedzą na co dzień, ale również rozwija ich zdolności społeczne, uczy nazw oraz sezonowości owoców i warzyw, rozwija umiejętność współpracy oraz ćwiczy szybkość reakcji i logiczne myślenie.

Prowadzący rozpoczyna zajęcia krótką rozmową z dziećmi, pytając, jakie owoce i warzywa znają oraz kiedy można je zbierać. Wspólnie omawiają podstawy sezonowości (np. że truskawki zbieramy wiosną, a dynie jesienią). Następnie prowadzący wraz z dziećmi analizują koło z sezonowymi warzywami i owocami na tablicy.

Dzieci są dzielone na dwie grupy. Każdemu dziecku zostaje przydzielony jeden produkt (warzywo lub owoc) z koła na tablicy. Prowadzący może podać krótką wskazówkę o porach zbiorów każdej rośliny, ale nie zdradza pełnej kolejności, aby dzieci musiały się tego domyślić. Prowadzący daje sygnał (np. klaśnięcie), a dzieci z każdej grupy muszą jak najszybciej ustawić się w kolejności, w jakiej zbiera się ich owoce i warzywa, zaczynając od tych najwcześniej dojrzewających. Po ustawieniu się dzieci prowadzący sprawdza, czy kolejność jest poprawna. Jeśli grupa ustawiła się niepoprawnie, prowadzący pomaga wyjaśnić, które warzywo lub owoc powinno znajdować się wcześniej albo później. Grupa, która poprawnie ustawi się jako pierwsza, wygrywa.

2. PRACA NA ROLI.
Wcielając się w role związane z pracą na polu, dzieci zdobywają wiedzę na temat przyrody i uczą się doceniać wysiłek wkładany w produkcję żywności. Poznają różne czynności, takie jak sianie, podlewanie, pielęgnowanie i zbieranie plonów.

Dzieci przyglądają się pracom rolniczym ukazanym na tablicy i zapoznają się z czynnościami wykonywanymi przez rolników. Prowadzący opowiada o roli rolnika, pytając dzieci, jakie czynności mogą być związane z pracą na roli. Krótko omawia znaczenie każdej czynności: dlaczego rośliny trzeba podlewać, co dzieje się, gdy się je pielęgnuje i jakie plony można zebrać wiosną, a jakie latem?

Prowadzący wyjaśnia dzieciom, że teraz spróbują naśladować czynności wykonywane na polu, kierując się obrazkami i podpisami na tablicy edukacyjnej. Tłumaczy, że obrazki przedstawiają poszczególne etapy pracy rolnika – od siania nasion, przez podlewanie i pielęgnację, aż po zbieranie plonów. Każda z tych czynności jest ważna i wymaga staranności, dlatego dzieci powinny je dokładnie odwzorować, według własnego wyobrażenia. Każdy uczestnik dostaje „własne” pole do pielęgnacji.

Dzieci odtwarzają każdą czynność według własnego pomysłu, na przykład kucają i „sypią” niewidzialne nasiona na ziemię, dbając o to, by robić to dokładnie. Po chwili przechodzą do kolejnego obrazka (czynności) na tablicy i tak do ostatniego pola na linii czasu.

3. POZNAJ ŚWIĘTA.
Dzieci uczą się rozpoznawania popularnych świąt, rozwijają umiejętności dedukcji oraz poznają symbole związane z różnymi tradycjami. Dzięki temu zdobywają wiedzę o kulturze, a także ćwiczą rozumienie pojęć związanych z porami roku.

Prowadzący rozpoczyna od rozmowy z dziećmi na temat świąt, które znają i pyta, z czym im się kojarzą (np. czy kojarzą się ze specjalnym jedzeniem, kolorami, porą roku). Wyjaśnia, że dzisiaj spróbują odgadnąć, jakie święto przedstawiają obrazki oraz określą, kiedy się je obchodzi.

Prowadzący tłumaczy zasady – dzieci będą patrzyły na obrazek na kartce. Starają się zgadnąć, o jakie święto chodzi. Następnie szukają drugiego obrazka, który przedstawia to samo wydarzenie. Po odgadnięciu każdej ilustracji omawiają wspólnie, co jest charakterystyczne dla tego święta i kiedy jest obchodzone. Swoją odpowiedź powinny przyporządkować do konkretnej pory roku na tablicy edukacyjnej.

Prowadzący może zachęcić dzieci do rozmowy o tym, jakie święta są do siebie podobne (np. że Wielkanoc i Boże Narodzenie często obchodzimy w rodzinnym gronie, ale odbywają się w innych porach roku).

Na koniec prowadzący może spytać dzieci, które święto jest ich ulubionym i co im się najbardziej w nim podoba.